กิจกรรมสร้างพื้นเรือนนอนให้สถานปฏิบัติธรรมแม่พิมพร จ.สมุทรสงคราม เมื่อวันที่ 29-30 สิงหาคม 2552

 

“ปฏิบัติธรรมจากการทำ”  หนึ่งในชุดโครงการฉลาดทำบุญ โดยเครือข่ายพุทธิกา  ความหมายของการทำบุญจากพวกเราในนามบ้านจิตอาสา มูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทย เริ่มขึ้นเมื่อต้นเดือนสิงหาคม เราได้ระดมทั้งคนและทุน ไป สร้างห้องน้ำให้สถานปฏิบัติธรรม ช่วงแรกเหมือนจะไม่มีคนสนใจ ทำให้ผู้จัดพากันลุ้นและบอกบุญต่อกับคนใกล้ชิดเป็นการใหญ่ จนที่สุดก็เกิดงานบุญครั้งแรกขึ้น

มาถึงสัปดาห์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม กิจกรรมทำพื้นเรือนนอนก็เกิดขึ้น จากความร่วมมือของอาสา 18 คน ความแตกต่างของจำนวนคนหากเทียบกับครั้งแรกแล้วไม่เป็นอุปสรรค ทุกคนได้งานกันอย่างเต็มมือ ทุกงานเป็นระบบระเบียบ เริ่มมองเห็นภาพงานที่สามารถลงมือช่วยได้ตามความถนัดของตน แทบไม่มีใครยอมวางมือจากหน้าที่ของตน และไม่ยอมอยู่นิ่งเมื่อมีการเอ่ยว่า “ขอแรงหน่อย”

 

 

 

งานที่ต้องแบกปูน ผสมปูน ซึ่งปกติอาจจะเหมาะกับชายมากกว่าหญิง แต่อาสาที่มาเป็นหญิงถึง 15 คน การยื่นมือเพื่อขอต่อก็เกิดขึ้นด้วยความเต็มใจและเหมือนเวทีประลองกำลัง ซึ่งมีแรงใจช่วยหนุน ทั้งการขนหิน ทราย ผสมปูน เพื่อปรับพื้น ต่อจากนั้นคืองานผูกลวดบนตะแกรงไม้ไผ่ ( ตาข่ายเหล็กใช้ที่นี่ไม่ได้เพราะพื้นที่น้ำทะเลท่วมถึง )

 

 

ภาพตารางสี่เหลี่ยมเต็มพื้นที่เรือนนอน มีบิดเบี้ยวบ้างแต่เมื่อเราได้เห็นตอนเสร็จภาพแห่งความสามัคคี ช่างดูสวยงามและน่าภูมิใจอย่างยิ่ง เสียงที่ได้ยินเป็นระลอกๆจากบุคคลซึ่งมือไม่ว่างเพราะมีหน้าที่ยืนพื้นผสม ปูนคือ ขอหิน ขอทราย ส่วนปูนก็จะยกให้เป็นหน้าที่หลักของสุภาพบุรุษแบกเดี่ยวไปเลย ปูนที่เทเป็นหย่อมๆหลายจุด สร้างความสงสัยให้กับอาสาหลายคน .....

 

 

ตะวันตกดินเป็นสัญญาณบอกให้เราวางมือจากงาน เพราะถ้าไม่รีบเราจะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาขอปันเลือดเป็นอาหารค่ำ ชาวบ้านและเด็กๆที่มาช่วยจึง แยกย้ายเพื่อเจอกันใหม่ในวันรุ่งขึ้น ค่ำคืนที่เราแบ่งเลือดให้ยุงอย่างไม่เต็มใจนั้น ก็เพื่อแลกกับการได้มองความสวยงามของแสงสว่างเล็กๆจากหิ่งห้อยมากมายนับไม่ถ้วน ที่นี่เป็นสวรรค์ของหิ่งห้อย อาสาบางคนที่หยุดยืนชื่นชมความสวยงามของแสงบนต้นลำภู เอ่ยทิ้งท้ายว่า “อยากให้เพื่อนเห็นแบบนี้บ้างจัง”

 

 

เช้าวันสุดท้าย พื้นที่ๆเทปูนไว้หลายๆหย่อมนั้น กลายเป็นที่ผสมปูนนั่นเอง ทำให้งานปูนดำเนินไปอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดภารกิจก็เสร็จสิ้นพร้อมตะวันที่คล้อยลง เราได้ทำวัตรเย็นท่ามกลางฝนที่เทลงมา มีน้องคนหนึ่งพูดว่า ฟ้าคงเสียใจที่พวกเราต้องกลับ แล้วพวกเราก็ได้รับพรจากพระ กิจกรรมเสร็จสิ้นท่ามกลางความรู้สึกดีๆของคนในชุมชนและอาสาสมัคร ผลงานนี้คงอยู่ในความทรงจำของพวกเราไปได้อีกนาน ขอบคุณทุกๆคนที่เป็นส่วนสำคัญในกิจกรรมนี้ “ปฏิบัติธรรมจากการทำ” 

สามารถดูรูปกิจกรรมนี้ได้ที่ http://www.new.facebook.com/album.php?aid=4925&id=100000128752508 (ต้อง login Facebook)

 

 

 

เขียนโดย  :  สุประวีณ์ หวังดุลยกิติ
ภาพโดย : จิดาภา พิทักษ์สัญญา

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น