เราจะทำอะไรดีในสภาพบ้านเมืองอย่างนี้นะ? ลองกดเข้า มาดูครับ
เข้าเรื่องแบบวัยรุ่นๆ เลยละกัน ก็ตอนนี้บ้านเมืองมันธรรมดาซะที่ไหน
พวกเราในฐานะของคนคนหนึ่ง ซึ่งไม่เกี่ยงแหละว่าจะอยู่ในฟันเฟืองตัวไหนของมัน
ก็น่าจะได้รับผลกระทบไม่ทางใดก็ทางหนึ่งแน่นอนจากทุกข์ร้อนที่กำลังเกิดขึ้น ในตอนนี้
เชื่อว่าเราคงเกิดคำถามในใจกันบ้างไม่มากก็น้อยแหละว่า ณ ตอนนี้ เราสามารถทำอะไรได้บ้าง
เราทำอะไรได้บ้างเพื่อให้สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้มันดีขึ้น ดีขึ้นด้วยพละกำลัง(อันน้อยนิด)ของเรา
ลองดูโครงการนี้ที่ริเริ่มจากบักเก้อ สาวกฟอนต์รุ่นดึกดำบรรพ์
ที่ชวนกันมาทำอะไรดีๆ สักอย่างด้วยกันครับ เอ้า ขอแปะบันทึกย่อๆ ไว้ละกันนะ
เราอยู่ในช่วงเวลาแห่งความเปลี่ยนแปลง
ช่วงเวลาที่ปัญหาซับซ้อนรุนแรงไม่ต่างจาก ยุคนั้น เพียงแต่คราวนี้
มันย้ายรูปร่างมาอยู่ในโลกไซเบอร์ โลกใบเดียวกับที่เราเล่นอยู่นี่ล่ะ
ผมว่าเราทำได้มากกว่านั้น
สิ่งที่รุกล้ำเข้ามาในโลกใบนี้ของเรานั้นไม่ใช่พวกเสื้อแดง
ไม่ใช่พันธมิตร ไม่ใช่ทหาร ไม่ใช่รัฐบาล ไม่ใช่เสื้ออะไรทั้งนั้น
ศัตรูที่สำคัญที่สุด ของเราตอนนี้คือ “ตัวเราเอง”
ผมว่าอยู่ ที่ “ความเข้าใจ” ของเรา ความเข้าใจของเราต่อผู้คนที่เห็นแตกต่างสารพัดสี
และความเข้าใจนั้นจะเกิดขึ้นไม่ได้ ในขณะที่สังคมสาดซัดกันไปด้วยความรุนแรง โกรธแค้น เกลียดชัง
และนั่น ในฐานะคนรุ่นใหม่ เราขจัดสิ่งเหล่านี้ได้่ เริ่มจากใจเรา และส่งต่อมันไปยังคนอื่นๆ
ไม่ต้องไปสนใจว่าพวกผู้ใหญ่จะ เอาแนวคิดแบบไหนมายัดเยียดใส่หัวเรา
วันข้างหน้าสังคมต้องอยู่ในความรับ ผิดชอบของเรา
ขอยกคำของเพลงริชแมนทอยมาเลยแล้วกัน ว่านี่คือ..ยุคของพวกเรา
เริ่มง่ายๆ ครับ กติกาคือสร้างผลงานอะไรก็ได้
จะโปสเตอร์ กราฟิก แฟลชแว้บๆ วิดีโอ ข้อเขียน มุกตลก(นับเป็นผลงานด้วยเรอะ)
เพื่อบอกให้พวกเขา ใครก็ตาม รู้ว่าสังคมก็เป็นของพวกเราเหมือนกัน
และเราอยากให้สังคมอยู่กันแบบปลอดความโกรธ เกลียดชังครับ
นี่คือเป้าหมายของสังคมใน อนาคต ที่เราอยากจะอยู่ และเราต้องลงมือสร้างกันเดี๋ยวนี้
อีกประการ คิดว่าทุกคนคงสังเกตเห็นเช่นเดียวกับผม ตามท้องถนน เสาไฟฟ้า
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกไซเบอร์ พวกภาพกราฟิก ถ้อยคำ สติกเกอร์
ที่รณรงค์อย่างขะมักเขม้นให้ผู้คนเกลียดชังกัน มันมีล้นอินเตอร์เน็ตเลย
เราไม่ต้องการสังคมแบบนั้น เราก็ต้องเพิ่มพรมแดนของความเข้าใจกันด้วยตัวเราเอง
สิ่งที่เราทำ จะทำหน้าที่เจือจางความเกลียดชังนั้นไงล่ะเอาล่ะ ถ้าสนใจละก็ ลองมาร่วมชมผลงาน หรือร่วมสนุก ร่วมถ่ายทอด
ร่วมอะไรๆ กันง่ายๆ ตามลิงก์ดังนี้:
- http://drop.io/designthailand – ดาวน์โหลดไฟล์โลโก้ มีทั้งแบบ JPG/AI/PSD
- ฟอนต์ ฟอรั่ม – โพสต์ผลงานและร่วมพูดคุยกับชาวฟอนต์และนักออกแบบท่านอื่นๆ
- http://designthailand.exteen.com – ชมผลงานทั้งหมด (ทยอยอัปเดตเรื่อยๆ ครับ)
- follow @designthailand – ฝากบอกต่อด้วยนะ ใส่แท็ก #designthailand ก็ยิ่งเก๋
- bit.ly/designthailand – หน้าหลักของโครงการ (ก็หน้านี้แหละ)
- Flickr group: “designthailand” – ถ้าโพสต์งานใน Flickr ก็ฝากแอดเข้ากรุ๊ปด้วยนะ
ส่งมาได้เรื่อยๆ นะ ไม่มีหมดเขต ..ตอนนี้ผลงานเริ่มทยอยมาเรื่อยๆ ละ (ซึ้งมากครับ)
เรายินดีมากๆ ที่อย่างน้อยท่ามกลางบรรยากาศอันร้อนระอุทะลุองศาเดือดนี้
ก็ยังมีนักออกแบบใจดีและมีใจ ที่จะช่วยกันลดความรุนแรงในแบบของตัวเอง
ขอบคุณครับ!!จากใจเลยแหละ
ฟอนต์.คอม
ความคิดเห็น
ที่สุดของ
ที่สุดของมนุษย์ คือ การช่วยผู้อื่นให้พ้นภัย
I think we need to
I am happy to find
I think we need to
บทความดี!
บทความดี! นี้มีมูลค่าอ่านรอคอยที่จะอ่านเพิ่มเติม http://www.tradesparq.com
It is very interesting for
It is very interesting for me to read that article. Thank author for it. I like such topics and everything connected to this matter. I definitely want to read more soon. flowers in lebanon || send flowers Hyderabad
Ten years ago, this world
Ten years ago, this world was still manually in many aspects. But now, almost systems are automatically.
เราจะเห็น
เราจะเห็นว่านี้จะต้องเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ขวา? http://www.esleepmasters.com/American_National_Essence_Softside_Waterbed...
I think we definitely need
I think we definitely need more volunteers in this world. So many people need help, and with one billion people starving around the world, we must have more people giving a hand to the less fortunate. 84 inch shower curtain All it takes is a little effort, and we can all see some good results.
Nice post, good to know that
Nice post, good to know that this topic is being covered also in this web site. Thanks for taking time to discuss this, keep up with this interesting work. Good job ! tirinhas engraçadas
In the original opera the
In the original opera the residents of Catfish Row slowly dance to a honky-tonk piano playing music described in DuBose Heyward’s libretto as “low-down blues.” Then Clara, a young mother holding her baby boy, sings “Summertime” as a dreamy, aching lullaby. bijuterii
แสดงความคิดเห็น