สร้างบ้านให้แก่สังคม วันว่างเด็กช่างอุเทนถวาย
) "สิ่งที่มหาวิทยาลัยหวัง ไม่ได้หวังแค่นักเรียนเป็นช่าง แต่ในคำว่าช่างจะต้องเป็นช่างที่สมบูรณ์แบบ นอกจากจะมีความรู้ความชำนาญในเรื่องการช่างแล้ว จะต้องมีจิตใจที่ดี รู้จักช่วยเหลือผู้อื่น ไม่หวังผลอะไรตอบแทน การที่ได้ออกมาปฏิบัติงานจริงก็เหมือนเป็นการเรียนรู้นอกห้องเรียน ได้พบปะกับชาวบ้าน โดยชาวบ้านทุกคนก็เหมือนเป็นครูคนหนึ่งของนักศึกษา" คำบอกกล่าวของ อาจารย์ศศิวิมล มาแสง หัวหน้าศูนย์ฝึกอบรมและถ่ายทอดเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย ที่พาน้องๆจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขนอุเทนถวาย สร้างบ้านกับชาวบ้านที่เดือดร้อน ร่วมกับมูลนิธิที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษย์ชาติ โดยมีฑูตมินิธิ ฟิล์ม- รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ศิลปินอาร์เอช ร่วมลงแรงช่วยกันคนละไม้คนละมือ เมื่อเร็วๆนี้ อาจารย์ศศิวิมล เล่าว่า โครงการนี้เกิดมาเกือบ 1 ปี โดยมูลนิธิที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติประเทศไทย ได้ร่วมมือกับมหาวิทยาลัย นำนักศึกษาที่ลงวิชาฝึกงานชื่อว่า"เบสิก เอ็นจีเนียร์ เทรนนิ่ง" คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา มาเป็นอาสาสมัครสร้างบ้านให้กับชาวบ้าน ถือเป็นการเรียนการสอนในหลักสูตรโดยการปฏิบัติงานจริงเป้นเวลา 1 เดือน จะออกปฏิบัตินอกสถานที่ 2 ครั้ง หรือแล้วแต่มูลนิธิจะขอความช่วยเหลือไป ) " เมื่อได้เห็นนักศึกษาทุกคนได้หยิบจับเครื่องมือก่อสร้างอย่างคล่องแคล่ว รู้สึกดีใจมาก วิชาที่ได้สอนไปไม่เสียเปล่า นักศึกษาทุกคนสามารถปฏิบัติได้จริง เพราะว่า "การศึกษาสมัยนี้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ถ้าจะอยู่ในกรอบอย่างเดียวไม่ได้ การศึกษาต้องมีคิดนอกกรอบ คิดที่ลองทำ และกล้าที่จะตัดสินใจ" อาจารย์ศศิวิมล กล่าว นายเอกลักษณ์ อินทรคำแหง (ติ๊ก) นักศึกษาชั้นปีที่1 คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาวิศวโยธา หลักสูตร 4 ปี บอกว่า รู้สึกภูมิใจที่ได้มาสร้างบ้านให้กับชุมชน การที่ได้ออกมาปฏิบัติงานจริงจะช่วยให้รู้วิธีแก้ปัญหาได้ดีกว่า เรียนในห้องจะรู้สึกเครียด เมื่อได้ออกมานอกห้องเรียนจะรู้สึกดีกว่าไม่ว่าจะเป็นเรื่องของบรรยากาศ สังคมรอบๆตัว หนังสือตำราเป็น 100 เล่ม ก็ยังไม่เท่ากับการที่ได้ลงมือปฏิบัติจริง "มือที่จับปากกาเปลี่ยนมาจับจอบผสมปูนเป็นประสบการณ์ที่ดีมากถึงแม้ว่ามันจะหนักกว่าดินสอ ก็ดีกว่าจะไปถือมีดไล่ฟันกันสร้างความเดือดให้ผู้อื่น ทำแล้วเกิดความสุข สุขที่เราได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น เป็นสิ่งตอบแทนปลิ้มเกินที่จะบรรยาย" ติ๊ก อธิบาย ) เช่นเดียวกันกับ"คอง" นายธีรภัทร บุญรอด เพื่อนรวมชั้นของติ๊ก บอกว่า การที่เข้ามาร่วมโครงการกับมูลนิธิฯเป็นสิ่งที่ดีมาก ซึ่งปกติเขาอาสาสมัครค่ายอาสามหาวิทยาลัย สร้างโรงเรียนให้กับน้องๆตามต่างจังหวัดอยู่แล้ว แต่ก็ไม่เคยได้สร้างบ้านให้กับชาวบ้าน ครั้งนี้เป็นครั้งแรก แต่ทำให้ได้ประสบการณ์ในการทำงานปูรากฐานของความเป็นช่างที่ดีในอนาคต " เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของคนที่ได้รับความสุข ความสุขของพวกเขาเหล่านั้นก็จะสะท้อนกับมาหาตัวเรา แค่นี้ก็เป็นสิ่งตอบแทนที่มีค่าสำหรับเด็ก ม.ราชมงคลอุเทนถวายแล้ว ถึงแม้ว่าสิ่งที่ทำจะไม่ยิ่งใหญ่ แต่มันมีคุณค่าทางจิตใจที่จะหาสิ่งใดมาเทียบได้ " คองกล่าว "งานขนอิฐ ขนปูน ขนหิน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นงานเล็กๆน้อย แต่ก็ภูมิใจที่ได้ทำ" เสียงบอกเล่าของ "ปู" นักศึกษาหญิง1 ในอาสาสมัคร
) ของม.ราชมงคลอุเทนถวาย โดย "ปู" บอกว่า การนั่งเรียนในห้องเรียนส่วนมากจะมีหนังสือเป็นแหล่งอ้างอิง แต่เมื่อได้ทำงานร่วมกับเพื่อนมีการพูดคุยกันแก้ปัญหานำความรู้ที่เรียนมาปรับปรุงใช้ในการทำงาน จุดเล็กๆที่ได้ทำไป เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านที่เดือดร้อนให้ได้มีบ้านอยู่ อยากให้สังคมภายนอกได้รับรู้ว่านักศึกษาม.ราชมงคลอุเทนถวาย ไม่ได้มีแต่เรื่องตีรันฟันแทงกัน แต่ยังมีนักศึกษาที่ได้ทำอะไรเพื่อสังคม ถึงแม้จะไม่ได้เงินเป็นค่าตอบแทน แต่พวกเขายังเปี่ยมไปด้วย "น้ำใจ" และพร้อมที่จะทำอะไรเพื่อสังคม นางกุสุมา รัตติมาสกล (ป้าโป้ง) เจ้าของบ้านที่ได้บ้านหลังใหม่ บอกว่า ดีใจมากที่ได้เห็นนักศึกษามาช่วยกันสร้างบ้าน ไม่ต้องไปเสียค่าจ้างแรงงาน เพราะค่าแรงวันหนึ่งตกวันละ 300-400 บาทต่อวัน ทำให้ลดค่าใช้จ่ายไปได้ นักศึกษาทุกคนน่ารักมาก ยิ้มแย้มแจ่มใส ระหว่างที่ทำงานก็ช่วยกันคนละไม้ละมือ ถือเป็นภาพที่หาดูได้อย่าง เหมือนกับการลงแขกในสมัยก่อน เสียงของจอบที่เสียดสีกันระหว่างที่ผสมปูน เสียงพูดคุยกันขณะที่สองมือก็ช่วยกันขนทรายขนหิน ช่วยกันคนละไม้ละมือ ในที่สุดก็ได้บ้านหนึ่งหลัง มาพร้อมกับรอยยิ้มที่มีความสุขของชาวบ้าน สิ่งเหล่านี้ได้แสดงผลสำเร็จของน้ำพักน้ำแรงของนักศึกษาที่มีจิตอาสา โดยทำไปเพื่อไม่ได้หวังผลตอบแทนใดๆ แค่เพียงมอบความสุขให้กับคนที่เดือดร้อนตามกำลังที่ทำได้นั่นเอง ) 0 ชลธิชา ศรีอุบล มทร.ธัญบุรี 0
|
จาก คมชัดลึก วันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551